పల్లకీ మోసిన కార్యకర్తలకు పదవులు దక్కేనా?
టికెట్ల వేటలో పైరవీకారులదే పైచేయి? పార్టీని నమ్ముకున్న వారికి అన్యాయం జరిగితే పుట్టిమునిగేది ఎవరిది?
అధికారం ఉన్నప్పుడు జెండాలు మోసేవారు చాలామందే ఉంటారు. అధికారం లేనప్పుడు అదే జెండాను గుండెలకు హత్తుకొని, కేసులకు.. కష్టాలకు.. ఒత్తిళ్లకు ఎదురొడ్డి నిలబడేవారే నిజమైన కార్యకర్తలు. కానీ అధికారం చేతికొచ్చిన తర్వాత ఆ కార్యకర్తలనే పక్కనపెట్టి, నిన్నటివరకు ప్రత్యర్థి శిబిరాల్లో ఉన్నవారికి ఎర్రతివాచీ పరిస్తే ఎలా? ఇప్పుడు శ్రీ సత్యసాయి జిల్లా రాజకీయాల్లో వినిపిస్తున్న ప్రధాన ప్రశ్న ఇదే!
మున్సిపల్, స్థానిక సంస్థల ఎన్నికల సందడి మొదలవుతున్న కొద్దీ రాజకీయ సమీకరణాలు వేగంగా మారుతున్నాయి. పార్టీ టికెట్ల కోసం పైరవీలు, వర్గపోరు, పార్టీ ఫిరాయింపులు తెరపైకి వస్తున్నాయి. ముఖ్యంగా అధికార పక్షంలో అభ్యర్థిత్వాల కోసం పోటీ తీవ్రంగా కనిపిస్తుండగా, మరోవైపు ఎన్నికల్లో డబ్బు ఖర్చు పెట్టగల సామర్థ్యం కూడా కీలక అర్హతగా మారుతోందన్న విమర్శలు వినిపిస్తున్నాయి. ఈ పరిస్థితుల్లో కొందరు ఆశావహులు ఆర్థిక భారాన్ని తలచుకొని వెనుకడుగు వేస్తుంటే, ప్రతిపక్షాల్లో పోటీకి సిద్ధమయ్యే అభ్యర్థుల కోసం నాయకులు వెతుకులాట సాగించాల్సిన పరిస్థితులు కనిపిస్తున్నాయి.
అయితే ఈ ఎన్నికలు కేవలం వార్డులు, స్థానాలు, పదవుల కోసం జరిగే పోటీ మాత్రమే కాదు. పార్టీలు తమ కార్యకర్తలకు ఇచ్చే గౌరవానికి, నాయకత్వం అనుసరించే రాజకీయ విలువలకు కూడా ఇవి పరీక్షే!
పైరవీకారుల హవా.. కార్యకర్తల ఆవేదన!
శ్రీ సత్యసాయి జిల్లాలో అధికార పార్టీ టికెట్ల వ్యవహారంలో పైరవీకారులదే పైచేయి అవుతోందన్న విమర్శలు రాజకీయ వర్గాల్లో వినిపిస్తున్నాయి. పార్టీలు మారినవారు, అధికారంలో ఉన్నవారి చుట్టూ తిరిగేవారు, పరిస్థితులకు అనుగుణంగా రాజకీయ శిబిరాలు మార్చుకునేవారు ఇప్పుడు టికెట్ల కోసం ప్రయత్నిస్తున్నారన్న చర్చ సాగుతోంది. అదే సమయంలో పార్టీ కష్టకాలంలోనూ జెండా మోసిన కార్యకర్తలు, ద్వితీయ శ్రేణి నాయకులు తమకు దక్కాల్సిన గుర్తింపు దూరమవుతుందేమోనని ఆందోళన చెందుతున్నట్లు తెలుస్తోంది.
ఇవి ఆరోపణలు, రాజకీయ వర్గాల్లో వినిపిస్తున్న అభిప్రాయాలు మాత్రమే. ఎవరు పార్టీ కోసం ఎంత పనిచేశారు? ఎవరి బలం ఎంత? ఎవరు ప్రజల్లో నిలదొక్కుకున్నారు? అనే అంశాలను ఆధారాలతోనే అంచనా వేయాలి. అయినప్పటికీ, ఇలాంటి చర్చలు విస్తృతంగా వినిపిస్తున్నాయంటే పార్టీ నాయకత్వం ఆత్మపరిశీలన చేసుకోవాల్సిన అవసరం ఉందని చెప్పక తప్పదు.
ఒక ప్రశ్నకు మాత్రం సమాధానం చెప్పాల్సిందే. పార్టీ కష్టకాలంలో వెన్నంటి నిలిచిన కార్యకర్తకు, ఎన్నికల ముందు పార్టీ కండువా మార్చుకొని వచ్చిన నాయకుడికి ఒకే గీటురాయితో టికెట్ ఎలా కేటాయిస్తారు? రాజకీయంగా ఎవరి అవసరం ఎంత అన్నది ఒక అంశం కావచ్చు. కానీ పార్టీకి ఎవరు ఎంత విధేయంగా ఉన్నారు, ప్రజలతో ఎవరికెంత సంబంధం ఉంది, గతంలో ఎవరు ఎలాంటి పాత్ర పోషించారు అన్నది కూడా అంతే ముఖ్యం.
వ్యవసాయంలో ఎద్దులు.. రాజకీయాల్లో కార్యకర్తలు!
వ్యవసాయ క్షేత్రంలో రైతుకు ఎంత నైపుణ్యం ఉన్నా, పొలం దున్నడానికి కాడెద్దులు లేకపోతే సాగు ముందుకు సాగదు. విత్తనం వేసి, పంటను పండించి, చివరకు దిగుబడి సాధించాలంటే ప్రతి దశలో సహకరించే శక్తి అవసరం. రాజకీయాల్లో ఆ శక్తే కార్యకర్తల బలం.నాయకుడు పార్టీకి ముఖచిత్రం కావచ్చు. ఎన్నికల్లో అభ్యర్థి పార్టీ విజయానికి ప్రతినిధి కావచ్చు. కానీ ఇంటింటికీ వెళ్లి ప్రచారం చేసేది, ఓటర్లను సమీకరించేది, ప్రజలతో నిరంతరం సంబంధాలు కొనసాగించేది కార్యకర్తలే. పార్టీకి కష్టకాలం వచ్చినప్పుడు అండగా నిలిచేది కూడా వారే.పల్లకీ ఎక్కిన చక్రవర్తి కన్నా, పల్లకీ మోసిన బోయీల శ్రమను గుర్తించడం నాయకత్వ ధర్మం. పల్లకీ మోసినవారిని విస్మరించి, ఎక్కినవారికే సకల గౌరవాలు కల్పిస్తే ఒక దశలో పల్లకీని మోసేవారే కరువవుతారు. రాజకీయ పార్టీలకూ ఈ సూత్రం వర్తిస్తుంది.
ప్రతిపక్షంలో పోరాడినవారికి ప్రాధాన్యమెక్కడ?
తెలుగుదేశం పార్టీ ప్రతిపక్షంలో ఉన్న సమయంలో పార్టీ కోసం పనిచేసిన ద్వితీయ శ్రేణి నాయకులు, కార్యకర్తలకు ఇప్పుడు తగిన గుర్తింపు లభించాలన్నది సహజమైన ఆకాంక్ష. ఆనాడు పార్టీ అధికారంలో లేకపోయినా ప్రజల్లోకి వెళ్లడం, రాజకీయ ఒత్తిళ్లను ఎదుర్కోవడం, పార్టీ కార్యక్రమాలను కొనసాగించడం అంత సులభమైన విషయం కాదు.డబ్బు ఖర్చు పెట్టడం ఒక అంశమైతే, రాజకీయ ప్రతికూలతలను తట్టుకొని నిలబడటం మరో అంశం. వ్యక్తిగతంగా నష్టాలు ఎదురైనా, భవిష్యత్తులో పార్టీకి మంచి రోజులు వస్తాయన్న నమ్మకంతో పనిచేసినవారికి పదవులపై ఆశ ఉండటం తప్పు కాదు. ప్రతి కార్యకర్తకు టికెట్ ఇవ్వడం సాధ్యం కాకపోవచ్చు. కానీ వారి శ్రమను గుర్తించడం, తగిన అవకాశాలు కల్పించడం, పార్టీ వ్యవస్థలో గౌరవప్రదమైన స్థానం కల్పించడం నాయకత్వం బాధ్యత.
కొత్తవారిని పార్టీ లోకి ఆహ్వానం పలకాల్సిందే పార్టీ మారే వారిని చేర్చుకోవాలి . కానీ ప్రజాబలం, గెలుపు అవకాశాలు, సామాజిక సమీకరణాలు కూడా పరిగణనలోకి తీసుకోవాల్సిందే. అయితే ఆ క్రమంలో పార్టీని నమ్ముకున్న పాత కార్యకర్తలు పూర్తిగా పక్కకు నెట్టబడితే మాత్రం అసంతృప్తి పెరగడం సహజం.
డబ్బే గెలుపు ప్రమాణమైతే ప్రజాస్వామ్యానికి ప్రమాదం!
స్థానిక సంస్థల ఎన్నికల్లో విచ్చలవిడిగా ఖర్చు చేయాల్సిన పరిస్థితి నెలకొందన్న అభిప్రాయం ఆందోళన కలిగిస్తోంది. ఎన్నికల్లో పోటీ చేయాలంటే ఆర్థికంగా బలంగా ఉండాలనే భావన పెరిగితే, ప్రజాసేవ చేయాలనే ఆసక్తి ఉన్నా పెద్దగా ఖర్చు చేయలేని సామాన్యులు రాజకీయాలకు దూరమయ్యే ప్రమాదం ఉంది.టికెట్ కోసం పైరవీ, ఎన్నికల కోసం అధిక వ్యయం, గెలిచిన తర్వాత పెట్టిన డబ్బును తిరిగి సంపాదించుకోవాలనే ధోరణి బలపడితే స్థానిక పాలన లక్ష్యమే దెబ్బతింటుంది. ప్రజాప్రతినిధి పదవి సేవకు మార్గం కావాలి. పెట్టుబడిపై లాభం పొందే వ్యాపారంగా మారకూడదు.పార్టీలు అభ్యర్థులను ఎంపిక చేసేటప్పుడు గెలుపు అవకాశాలతో పాటు ప్రజల్లో వారి విశ్వసనీయత, గత సేవలు, స్థానిక సమస్యలపై అవగాహన, ప్రజలతో అనుబంధం, ఆర్థిక పారదర్శకత వంటి అంశాలకు ప్రాధాన్యం ఇవ్వాలి. అప్పుడు మాత్రమే స్థానిక సంస్థలు ప్రజలకు జవాబుదారీగా పనిచేసే అవకాశం ఉంటుంది.
వైఎస్సార్‌సీపీ అనుభవం.. ఇతర పార్టీలకు పాఠమా?
వైఎస్సార్‌సీపీ అధికారంలో ఉన్న సమయంలో తమకు తగిన ప్రాధాన్యం లభించలేదని పలువురు కార్యకర్తలు అసంతృప్తి వ్యక్తం చేసిన సందర్భాలు రాజకీయ చర్చల్లో వినిపించాయి. అయితే ఆ అసంతృప్తే ఎన్నికల ఫలితాలను నిర్ణయించిందని ఒక్క కారణంతో చెప్పలేం. ఓటర్ల అభిప్రాయాలు, ప్రభుత్వ విధానాలు, అభ్యర్థుల ఎంపిక, స్థానిక పరిస్థితులు, ఇతర రాజకీయ పరిణామాలు కూడా ఎన్నికల ఫలితాలపై ప్రభావం చూపుతాయి.అయినప్పటికీ, కార్యకర్తల అసంతృప్తిని తేలికగా తీసుకోకూడదనే విషయంలో ఆ అనుభవం ఒక హెచ్చరికగా నిలుస్తుంది. నాయకత్వం వినని అసంతృప్తి బయటకు కనిపించకపోవచ్చు. బహిరంగంగా జైకొట్టినవారే అంతర్గతంగా దూరమవుతుండవచ్చు. ఎన్నికల సమయంలో ఆ దూరం ఎంత పెరిగిందో అంచనా వేయడం కష్టమవుతుంది.తెలుగుదేశం పార్టీ నాలుగు దశాబ్దాలకు పైగా రాజకీయాల్లో కొనసాగగలగడానికి బలమైన కార్యకర్తల వ్యవస్థ కూడా ఒక ముఖ్యమైన కారణం. అలాంటి పార్టీకి కార్యకర్తలే పునాది. ఆ పునాదిని బలోపేతం చేసుకోవాల్సిన సమయంలో వారి ఆశలను నిర్లక్ష్యం చేస్తే, పార్టీ తనకున్న బలాన్నే బలహీనపరుచుకున్నట్లవుతుంది.
నిశ్శబ్దం అంటే సంతృప్తి కాదు!
నాయకుల ఎదుట కార్యకర్తలు తమ అసంతృప్తిని బయటపెట్టకపోవచ్చు. పదవులు, అవకాశాలు దూరమవుతాయనే భయంతో మౌనంగా ఉండవచ్చు. కానీ ఆ మౌనాన్ని అంగీకారంగా భావించడం పొరపాటు. గ్రామాల్లో, స్థానిక సమావేశాల్లో, అనుచరుల మధ్య జరిగే చర్చల్లో అసంతృప్తి వ్యక్తమవుతుంటే దాన్ని ముందుగానే గుర్తించి పరిష్కరించాలి.పల్లెల్లో ఒక సామెత ఉంది.. “లావు మీద సొట్ట కనిపించదు.” అధికారం, బలం ఉన్నప్పుడు చిన్న చిన్న లోపాలు కనిపించకపోవచ్చు. కానీ పరిస్థితులు మారినప్పుడు అవే పెద్ద సమస్యలుగా బయటపడతాయి. అలాగే ఒక్కొక్క కార్యకర్తను, ఒక్కొక్క ద్వితీయ శ్రేణి నాయకుడిని దూరం చేసుకుంటూ పోతే, చివరకు పార్టీకి మిగిలేది పేరు మాత్రమే కావచ్చు.టికెట్ రాని ప్రతి ఒక్కరూ పార్టీకి వ్యతిరేకంగా పనిచేస్తారని భావించలేం. అలాగే టికెట్ ఇచ్చిన ప్రతి ఒక్కరూ పార్టీకి నష్టం చేస్తారని చెప్పలేం. కానీ న్యాయమైన ఎంపిక ప్రక్రియ లేకపోవడం, విధేయతకు విలువ లేకపోవడం, డబ్బు లేదా పలుకుబడికే ప్రాధాన్యం దక్కుతోందనే భావన మాత్రం పార్టీ అంతర్గత ఐక్యతను దెబ్బతీస్తుంది.
బీ-ఫారం ఎవరికి? పరీక్ష నాయకత్వానిదే!
మున్సిపల్, స్థానిక సంస్థల ఎన్నికల్లో అసలు రాజకీయ చిత్రం నామినేషన్ల ప్రక్రియ పూర్తయ్యాకే స్పష్టమవుతుంది. ఎవరు టికెట్ దక్కించుకున్నారు? ఎవరు పక్కకు తప్పుకున్నారు? ఎవరికి ప్రాధాన్యం లభించింది? ఎవరు అసంతృప్తితో ఉన్నారు? అన్నది అప్పుడు తెలుస్తుంది.శ్రీ సత్యసాయి జిల్లా అధికార పార్టీ నాయకత్వం ఈ దశలో ఆచితూచి వ్యవహరించాలి. అభ్యర్థుల ఎంపికలో గెలుపు అవకాశాలను పరిశీలిస్తూనే, పార్టీ కోసం పనిచేసిన కార్యకర్తలకు న్యాయం జరిగేలా చూడాలి. అందరికీ పదవులు ఇవ్వడం సాధ్యం కాకపోయినా, త్యాగాలను గుర్తించడం సాధ్యమే. ప్రతి ఒక్కరి ఆకాంక్ష నెరవేర్చలేకపోయినా, నిర్ణయాల వెనుక న్యాయమైన ప్రమాణాలు ఉన్నాయని నమ్మకం కలిగించవచ్చు.ఎందుకంటే ఎన్నికల్లో అభ్యర్థికి బీ-ఫారం ఇవ్వడం నాయకత్వం తీసుకునే నిర్ణయం. కానీ ఆ అభ్యర్థిని గెలిపించడానికి శ్రమించేది పార్టీ యంత్రాంగం, కార్యకర్తల బృందం, ప్రజల మద్దతు. ఆ బృందమే అసంతృప్తితో ఉంటే అభ్యర్థి బలం కాగితాలకే పరిమితమయ్యే ప్రమాదం ఉంది.
అధికారం ఉన్నప్పుడు వెంట నడిచేవారు ఎందరో.. అధికారం లేనప్పుడు తోడుగా నిలిచేవారే అసలైన బలం. ఈ సత్యాన్ని గుర్తించి కార్యకర్తలకు న్యాయం చేస్తారా? లేక పైరవీలు, పలుకుబడి, ఆర్థిక బలమే టికెట్ల కేటాయింపులో కీలకంగా మారుతాయా? శ్రీ సత్యసాయి జిల్లా రాజకీయాల్లో ఇప్పుడు ఎదురుచూస్తున్న సమాధానం ఇదే.నామినేషన్ల ప్రక్రియ పూర్తయి బీ-ఫారాలు చేతికి వచ్చే వరకు అసలు లెక్క తేలదు. కానీ అప్పటికి అసంతృప్తి పెరిగితే నష్టాన్ని సరిదిద్దుకోవడం కష్టమవుతుంది. అందుకే నాయకత్వం ఇప్పుడే మేల్కొనాలి. కార్యకర్తలను కేవలం ఎన్నికల సమయంలో ఉపయోగించుకునే శక్తిగా కాకుండా, పార్టీకి శాశ్వతమైన పునాదిగా గుర్తించాలి.పల్లకీ ఎక్కేవారిని నిర్ణయించేది నాయకత్వం కావచ్చు. కానీ ఆ పల్లకీని మోయాల్సినవారు ఎవరో నిర్ణయించేది కార్యకర్తల విశ్వాసమే! ఆ విశ్వాసాన్ని కాపాడుకోవడమే ఏ రాజకీయ పార్టీ మనుగడకైనా అసలైన పరీక్ష. AndhraPradeshPolitics
నరసింహారెడ్డి చందమూరి.
ఫ్రీలాన్స్ జర్నలిస్టు.
కదిరి.
