Commonwealth Games 2026 ముగిశాయి. భారత్ మొత్తం 39 పతకాలు సాధించి పతకాల పట్టికలో నాలుగో స్థానంలో నిలిచింది. అయితే సోషల్ మీడియాలో కొందరు మాత్రం “2022లో 61 పతకాలు సాధించాం.. ఇప్పుడు కేవలం 39 మాత్రమే వచ్చాయి.. అంటే భారత్ వెనుకబడింది” అంటూ విమర్శలు చేస్తున్నారు. సంఖ్యలను మాత్రమే చూసి నిర్ణయానికి రావడం సులభమే. కానీ ఆ సంఖ్యల వెనుక ఉన్న పరిస్థితులు, పోటీల స్వరూపం, ఈసారి నిర్వహించిన క్రీడల పరిమితి, భారత బలమైన ఈవెంట్ల గైర్హాజరు వంటి అంశాలను కూడా పరిశీలించాలి. కేవలం పతకాల సంఖ్య తగ్గిందని చెప్పడం వాస్తవానికి పూర్తి చిత్రాన్ని చూపదు. క్రీడల్లో గెలుపు, ఓటమి మాత్రమే కాదు.. ఏ క్రీడలు నిర్వహించబడ్డాయి? ఎన్ని ఈవెంట్లు జరిగాయి? ఏ దేశాలకు అనుకూలమైన పోటీలు ఉన్నాయి? వంటి అంశాలన్నీ సమగ్రంగా పరిశీలించినప్పుడే సరైన విశ్లేషణ సాధ్యమవుతుంది.
2026 కామన్వెల్త్ క్రీడలు సాధారణ ఎడిషన్ కావు. కామన్వెల్త్ చరిత్రలోనే ఇవి అత్యంత చిన్న స్థాయి పోటీలు. నిర్వహణ ఖర్చులను తగ్గించేందుకు ఆతిథ్య దేశం కేవలం పది క్రీడలను మాత్రమే నిర్వహించింది. 2022 బర్మింగ్‌హామ్ కామన్వెల్త్ క్రీడల్లో భారత్ గెలిచిన 61 పతకాలలో దాదాపు 30 పతకాలు ఈసారి పూర్తిగా తొలగించిన క్రీడల నుంచే వచ్చాయి. భారత్‌కు అత్యధిక విజయాలు అందించే కుస్తీ, షూటింగ్, బ్యాడ్మింటన్, టేబుల్ టెన్నిస్, హాకీ, స్క్వాష్ వంటి క్రీడలే ఈసారి లేకపోవడం వల్ల పతకాల సంఖ్య తగ్గడం సహజమే. ముఖ్యంగా షూటింగ్, కుస్తీల్లో భారత్ ప్రతి ఎడిషన్‌లోనూ ఆధిపత్యం ప్రదర్శిస్తూ స్వర్ణ పతకాల వర్షం కురిపిస్తుంది. అలాంటి ప్రధాన క్రీడలే లేకపోయినా మిగిలిన పరిమిత క్రీడల్లో పోటీ పడి 39 పతకాలు, అందులో 13 స్వర్ణాలు సాధించడం చిన్న విషయం కాదు. అందుబాటులో ఉన్న అవకాశాలను పూర్తిగా వినియోగించుకున్న భారత క్రీడాకారులు ప్రశంసలకు అర్హులు.
ఈసారి భారత్ కొన్ని కొత్త క్రీడల్లో కూడా ఆశాజనకమైన ప్రదర్శన చేసింది. గతంలో పెద్దగా గుర్తింపు లేని జూడో, ట్రాక్ సైక్లింగ్, లాన్ బౌల్స్ వంటి విభాగాల్లో భారత ఆటగాళ్లు అంతర్జాతీయ స్థాయిలో పోటీ పడుతూ పతకాలు సాధించడం దేశ క్రీడా వ్యవస్థలో వస్తున్న మార్పుకు నిదర్శనం. ఒకప్పుడు భారత్ అంటే క్రికెట్, హాకీ, కుస్తీ మాత్రమే గుర్తుకొచ్చేవి. కానీ ఇప్పుడు పరిస్థితి క్రమంగా మారుతోంది. వివిధ క్రీడల్లో యువత ఆసక్తి చూపుతోంది. ఇది భవిష్యత్తులో ఒలింపిక్స్ వంటి ప్రపంచస్థాయి పోటీల్లో కూడా భారత్‌కు ప్రయోజనం చేకూర్చే పరిణామం.
ఈ మార్పు వెనుక కేంద్ర ప్రభుత్వం అమలు చేస్తున్నKheloIndia వంటి పథకాల పాత్ర కూడా ఉంది. గ్రామీణ ప్రాంతాల్లోని ప్రతిభను గుర్తించడం, చిన్న వయసులోనే శిక్షణ ఇవ్వడం, స్కాలర్‌షిప్‌లు, ఆధునిక మౌలిక వసతులు, కోచింగ్, పోషకాహారం వంటి సౌకర్యాలు కల్పించడం వల్ల కొత్త తరహా క్రీడాకారులు తయారవుతున్నారు. చిన్న పట్టణాల నుంచి, సాధారణ కుటుంబాల నుంచి వచ్చిన యువత అంతర్జాతీయ వేదికలపై భారత జెండాను ఎగురవేస్తుండటం దేశానికి గర్వకారణం.
అయితే ఇంకా భారత్ పూర్తిస్థాయి క్రీడా సంస్కృతిని ఏర్పరచుకోలేదనేది వాస్తవం. మన దేశంలో ఇప్పటికీ చదువుకే అత్యధిక ప్రాధాన్యం ఉంటుంది. “బాగా చదివితేనే జీవితంలో స్థిరపడతాం”, “ఆటలతో భవిష్యత్తు ఉండదు” అనే అభిప్రాయం చాలా కుటుంబాల్లో కొనసాగుతోంది. ఫలితంగా ఎంతోమంది ప్రతిభావంతులు చిన్న వయసులోనే క్రీడలను వదిలేయాల్సి వస్తోంది. క్రీడలను వృత్తిగా ఎంచుకునే యువతకు ఆర్థిక భద్రత, సామాజిక గౌరవం, కుటుంబ ప్రోత్సాహం మరింత పెరగాల్సిన అవసరం ఉంది.
మన సమాజంలో తరచూ కనిపించే విరుద్ధ భావన కూడా ఇక్కడే ఉంటుంది. ప్రతి తల్లిదండ్రులు తమ పిల్లలు డాక్టర్లు, ఇంజినీర్లు, సాఫ్ట్‌వేర్ ఉద్యోగులు కావాలని కోరుకుంటారు. కానీ దేశానికి మాత్రం పి.వి. సింధు, నీరజ్ చోప్రా, కరణం మల్లేశ్వరి, పి.టి. ఉష వంటి క్రీడాకారులు కావాలని ఆశిస్తారు. ప్రతి కుటుంబం తమ పిల్లలకు కనీసం ఒక క్రీడలో శిక్షణ ఇచ్చి ప్రోత్సహించకుండా దేశం క్రీడా శక్తిగా ఎదగాలని మాత్రమే ఆశించడం వాస్తవికత కాదు. క్రీడలు కూడా చదువుతో సమానమైన గౌరవప్రదమైన కెరీర్ అనే ఆలోచన సమాజంలో బలపడాలి.
ప్రభుత్వం స్టేడియాలు నిర్మించగలదు, కోచ్‌లను నియమించగలదు, పథకాలు తీసుకురాగలదు. కానీ పిల్లలను ప్రతిరోజూ మైదానానికి పంపేది కుటుంబమే. క్రమశిక్షణ, ఆత్మవిశ్వాసం, జట్టు భావన, ఓటమిని జీర్ణించుకునే శక్తి, నాయకత్వ లక్షణాలు వంటి విలువలు క్రీడల ద్వారానే అభివృద్ధి చెందుతాయి. అందుకే పాఠశాలలు, తల్లిదండ్రులు, సమాజం కలిసి క్రీడలను కూడా విద్యతో సమానంగా ప్రోత్సహించాలి.
ఒక దేశం విజయాన్ని కేవలం పతకాల సంఖ్యతో మాత్రమే కొలవలేం. ఎన్ని క్రీడలు జరిగాయి? ఎన్ని ఈవెంట్లు ఉన్నాయి? ఏ క్రీడలు తొలగించబడ్డాయి? కొత్త క్రీడల్లో ఎలా రాణించింది? యువ ఆటగాళ్లు ఎలా ఎదుగుతున్నారు? వంటి అంశాలను కూడా పరిశీలించాలి. కేవలం “61 నుంచి 39కి తగ్గింది” అనే ఒక్క లైన్ చెప్పడం వల్ల పూర్తి వాస్తవం బయటపడదు. సోషల్ మీడియాలో వైరల్ అయ్యే చిన్న చిన్న పోస్టులు చాలాసార్లు అసంపూర్ణ సమాచారాన్నే అందిస్తాయి. బాధ్యతాయుతమైన చర్చ అంటే సంఖ్యలతో పాటు వాటి వెనుక ఉన్న కారణాలను కూడా ప్రజలకు వివరించడం.
భారత్ 2036 ఒలింపిక్స్‌కు ఆతిథ్యం ఇవ్వాలనే లక్ష్యంతో ముందుకు సాగుతోంది. అలాంటి సమయంలో కామన్వెల్త్ క్రీడలు, ఆసియా క్రీడలు, ప్రపంచ ఛాంపియన్‌షిప్‌లు భారత క్రీడా వ్యవస్థను బలోపేతం చేసే వేదికలుగా మారుతున్నాయి. మౌలిక వసతులు, శాస్త్రీయ శిక్షణ, స్పోర్ట్స్ సైన్స్, ఫిట్‌నెస్, పోషకాహారం, మహిళల భాగస్వామ్యం, గ్రామీణ ప్రతిభకు అవకాశాలు వంటి అంశాలపై నిరంతర పెట్టుబడులు పెరిగితే భారత్ రాబోయే దశాబ్దంలో ప్రపంచ క్రీడా శక్తిగా ఎదగడం అసాధ్యం కాదు.
అందుకే కామన్వెల్త్ పతకాల పట్టికను చూస్తూ కేవలం సంఖ్యలతో తీర్పు చెప్పడం కంటే, ఆ సంఖ్యల వెనుక ఉన్న సందర్భాన్ని అర్థం చేసుకోవడం ముఖ్యం. అరకొర సమాచారంతో విమర్శించడం సులభం. కానీ పూర్తి వాస్తవాలను తెలుసుకుని క్రీడాకారుల శ్రమను గౌరవించడం, వారి విజయాలను అభినందించడం, క్రీడా సంస్కృతిని బలోపేతం చేయడం, ప్రతి చిన్నారికి క్రీడల్లో అవకాశాలు కల్పించడం ద్వారా మాత్రమే భారత్ మరింత శక్తివంతమైన క్రీడా దేశంగా అవతరిస్తుంది. పతకాలు మైదానంలో ఒక్కరోజులో పుట్టవు. అవి ఎన్నో సంవత్సరాల శ్రమ, త్యాగం, కుటుంబ మద్దతు, కోచ్‌ల కృషి, ప్రభుత్వ ప్రోత్సాహం, సమాజం ఇచ్చే గౌరవం అనే బలమైన పునాదులపై నిర్మితమవుతాయి. కాబట్టి ఈ విజయాలను సంఖ్యలతో మాత్రమే కాకుండా, వాటి వెనుక ఉన్న కృషి, క్రమశిక్షణ, పట్టుదల, దేశ గౌరవాన్ని కూడా గుర్తించి అభినందించడం ప్రతి భారతీయుడి బాధ్యత.
